กลับไปยังรายบอร์ด

บุญใหญ่ค่ะ อ.เจน พาคณะเดินทางไปสร้างโบสถ์ วิหารทาน

อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ อยู่ๆ คุณรุ้ง ก็โทรมาบอกด้วยเสียงอันตื่นเต้นว่า พี่จี๊ด(ดิฉัน)บุญใหญ่ๆ พวกเราสามารถตัดกรรมได้และผ่อนกรรมที่มีอยู่ลงได้ หาทำได้ยากเพราะนี่เป็นการขนปูนที่ผ่านการผสมสำเร็จแล้ว หน้าที่ของพวกเราก็เป็นพลคนไปเทตามคานและพื้นของโบสถ์ แม้เป็นงานหนักแต่ด้วยบุญที่ใหญ่มาก จี๊ดเองก็ยังคิดว่าเออก็ดีนะไปๆแล้วที่ไหนล่ะ และก็มีเสียงของ อ.เจน ดังมาตามสายบอกด้วยเสียงอันตื่นเต้นว่า พี่หนูขับรถให้พวกเราไปกันหมดเลยนะ ดิฉันก็นึกว่ากรุงเทพฯ ค่ะไป  แล้ว อ.เจน ก็พูดด้วยน้ำเสียงอันภูมิใจว่า เราจะออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า และก็เตรียมเครื่องสังฆทานเลือกวัดที่ยากจนมากๆ เพราะในนิมติของหนูเราจะได้ไปวัดที่ยากจนมากๆค่ะ ดิฉันก็ถามว่า แล้วที่ไหนกันล่ะค่ะ อ.เจน ก็ตอบว่า ที่ต้องไปเช้าก็เพราะว่าที่นั่นคือ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ......หาอะไรน่ะ ไปเช้าเย็นกลับอ่ะค่ะ ถวายสังฆทานด้วยนะ.... ไปก็ไป..แฮะๆ
คณะเดินทาง อ.เจน คุณรุ้ง คุณแม่ตี้  คุณออม (ครีเอทีฟคนอวดผี) คุณภุชงค์  ดิฉัน และ น้องสาว 7 คน พอดี ส่วนคุณเป็ก น้องเชน และ ดร.จิม ขับรถไปเองต่างหากแล้วไปพบกันที่วัด  เกือบลืมมีคณะของคุณปอย และครอบครัว เช่ารถตู้ตามคณะ อ.เจน มาด้วยอีกคันหนึ่ง เป็นเรื่องแปลกประหลาดกับบุญใหญ่ในครั้งนี้ ดังนี้ค่ะ
1.        ตัวดิฉันเอง ก่อนหน้าวันเดินทางหนึ่งวัน ท้องเสียทั้งวัน และช่วงเย็นอาการปวดตาที่หายมานานแล้วกลับมาเป็นอีก แถมจุกเสียดเหมือนจะอาเจียนเสียให้ได้  คิดว่า จะไหวไหม แต่ด้วยบุญก็ต้องสู้ค่ะ
2.        คุณรุ้ง มีอาการปวดหลังอย่างรุนแรง เพราะอดีตชาติเป็นทหารไปฆ่าฟันเขาไว้มาก คุณรุ้งก็พูดติดตลกกับจี๊ดว่า รอก่อนใจเย็นวันนี้ไปทำบุญใหญ่ให้รอกันไม่ได้เลยนะ  เมื่อหันมาเห็นดิฉันยืนหน้าซีดๆ อยู่มันจะอวกอะค่ะ ก็บอกว่าพูดอย่างหนูนี่ให้รอก่อน
3.        แม่ตี้ ก่อนวันเดินทางหนึ่งวัน ปลาที่เคยขายดีทุกวัน แต่วันนี้ทำไมปลาคงเหลืออยู่เป็นจำนวนมาก ปกตินิสัยแม่ค้าย่อมต้องเสียดายปลาที่ขายไม่หมด จะไม่คิดหยุดค้าขายเป็นแน่ เพราะปลาเหลือ คุณแม่เล่าว่า ก็ได้อธิษฐานจิตว่า ดิฉันจะไปทำบุญใหญ่ หากว่า ปลาจะต้องขายไม่หมดทำให้เสียดายเงินที่ลงทุนในวันนี้ ดิฉันก็จะไม่เสียดายด้วยบุญใหญ่หาทำได้ยากตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ทำแม้สักครั้งเดียว ปรากฏว่า วันนั้นขายปลาหมดไม่มีเหลือ ด้วยแรงอธิษฐานแท้ๆ
4.        สำหรับคณะของคุณปอย ก็มีที่กรรมหนักๆ ก็คุณพ่อของคุณปอย ในชาตินี้ไปฆ่าคนเขาไว้มาก ท่านเป็นนายทหารเก่า ซึ่ง อ.เจน ได้ตรวจกรรมของท่านแล้ว เดี๋ยววันหนังจะเล่าให้ฟังว่าท่านไปทำอะไรมา ซึ่งท่านก็ทราบดี และยอมรับว่าจริง ฆ่าทั้งหมู่บ้าน เมื่อ 40 ปีที่ผ่านมา บัดนี้ได้สำนึกในกรรมนั้นแล้วจึงยอมรับและชดใช้ค่ะสำหรับชีวิตที่เหลืออยู่นี้  ท่านจึงตั้งใจมากและดีใจที่ อ.เจน ชวนครอบครัวท่านไป ท่านดีใจมากเฝ้ารอคอย เพราะ อ.เจน บอกด้วยว่าเป็นบุญใหญ่สามารถตั้งจิตอธิษฐานตัดกรรมระหว่างที่ขนหินปูนทรายสร้างโบสถ์ที่ได้ร่วมสร้างด้วยตนเองหาทำได้ยาก  เช้าวันเดินทางปรากฏว่า อยู่ๆ ท่านก็เกิดผื่นคันเต็มตัว เป็นโรคเวรโรคกรรมที่ท่านเป็นอยู่กำเริบ อยู่ในที่ร้อนไม่ได้จะเจ็บปวดแสบปวดร้อนและคันทรมานสุดๆ ต้องอยู่ในที่เย็นๆ เช่นห้องแอร์จะช่วยบรรเทาลงได้ ท่านเกรงว่าจะเป็นตัวถ่วงคณะเดินทางจะจำยอมอยู่บ้านเพียงผู้เดียวโดยให้ครอบครัวไปทำบุญกับ อ.เจน  คุณแม่และน้องสาวของคุณปอย ก็ร่วมถวายสังฆทานวัดแรกแบ่งบุญให้คุณพ่อ พร้อมกับโทรถามอาการ ซึ่งคุณพ่อก็รายงานกลับมาว่า เสียดายน่าจะมาด้วย เพราะเมื่อภรรยาและลูกสาวออกไปจากบ้าน ไฟฟ้าดับ ไม่สามารถเปิดแอร์ได้  และอาการที่เจ็บปวดทรมานอยู่หายไปซะงั้น โดยสอบถามว่าถ้าพ่อจะขัยรถมอร์เตอร์ไซด็ตามจะทันมั้ย ตอนนั้นถึง จ.ประจวบแล้วนะ ดูซิใจสู้มากๆ นับถือ ซึ่ง อ.เจน บอกอย่ามาเลยอันตรายถ้าเจ้ากรมนายเวรเขาขัดขวางจะอันตรายมาคนเดียวด้วย
5. คุณออม  ที่ใบหน้าด้านขวาเป็นไฟลามทุ่ง ก่อนออกเดินทางเริ่มเป็นและลามไปเรื่อยๆ ปวดแสบปวดร้อนไปตลอดทางค่ะ
6. คนที่แรงสุด ก็ ดร.จิม ปีนขึ้นไปบนยอดโบสถ์ถุงมือก็ไม่ได้เตรียมมา  บุญเต็มๆ ค่ะงานนี้

7.        คุณเป็ก กะน้องเชน มารถคนละค้นก็เลยไม่ได้ถามว่าเป็นยังไงกันบ้าง เมื่อเจอกันก็ขนหินปูนทรายกันเลยจึงไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ค่ะ
ในนิมิตของ อ.เจน ฝันว่าได้ทำบุญสังฆทานกับวัดที่ยากจนและกำลังก่อสร้าง แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน อ.เจน บอกให้พวกเราช่วยกันดูว่าวัดไหนที่จนๆ ให้บอกแวะเลย แต่ อ.เจน ก็ขับรถไปเรื่อยๆ  ดิฉันก็ไม่ได้ดูทางกะใครเขาหรอกเพราะ อ.เจน เปิดพระพุทธประวัติเป็นการ์ตูนดูแล้วจิตจดจ่อมาก เงยหน้ามาอีกที อาจารย์ทำไมเมื่อกี้นี้เป็นตัวเมืองแต่นี่สองข้างทางเป็นไร่ข้าวโพดค่ะ อ.เจน ก็ว่า เออจริงด้วยซิ แม่ตี้ ก็พูดติดตลกว่า คงจะสมใจเจ้าเจนเขาแล้วล่ะวัดที่ยากจน นี่ก็เข้าป่าข้าวโพดไปโผล่อีกทีก็ทุ่งหญ้าป่าเขาแล้วละนี่  ประมาณว่าสองข้างทางไม่มีบ้านคนสักหลัง  ก็พอดีไปถามผู้ชายคนหนึ่งว่าแถวนี้มีวัดยากจนไหม  ผู้ชายคนนั้นทำหน้า..งงๆ คล้อยหลังมาหน่อย คุณรุ้ง ก็ว่า เจน ถามไม่ใช้ญาณเลยนะ คนนั้นทั้งผอมดูลักษณะเมายาอะไรบางอย่าง ไปถามหาวัดกับคนเมายาสติ..สตางค์..ไม่ครบ....ก็มีขำกันเล็กๆ
และแล้วก็เจอ อ.เจน บอกว่าเหมือนในฝันเลย วัดแรกนี้กำลังก่อสร้าง และวัดที่สองกำลังสร้างพระสีวลี สูง 19 เมตร ขนาดพระเศียรที่สร้างเสร็จแล้วยังสูงกว่าตัวคนธรรมดาค่ะ สวยงามมาก ก็สุขใจได้บุญกันถ้วนหน้า ได้ถวายมหาสังฆทาน สร้างโบสถ์วิหาร สร้างพระ ครบเลย
ถึงซะทีสถานที่วัดสร้างโบสถ์ มีผู้คนจำนวนมาก ยืนเข้าแถวเรียงกันเป็นสองแถวส่งถังปูนต่อๆกันไปเป็นสาย ก็มีคุณแทน และเพื่อน ๆ ได้ยินตามที่ อ.เจน เรียกค่ะ อยู่บนยอดโบสถ์มีทั้งหญิงทั้งชาย ห้อยโหนตัวตามสิ่งก่อสร้างตั้งแต่บนยอดโบสถ์จนถึงพื้นล่าง ดร.จอม อยู่บนยอดอยู่แล้ว คุณรุ้ง อ.เจน จี๊ด คุณออม น้องเชน ปีนอยู่กันคนละชั้นแล้วคนข้างล่างก็ลำเรียงส่งถังปูนทรายหินที่ผสมแล้วผ่านต่อๆกัน คุณเป็ก แม่ตี้ กับ น้องสาวของดิฉันช่วยอยู่ด้านล่าง น้องสาวบอกว่าพี่จี๊ดเป็นสายเลือดขออนุโมทนาบุญและช่วยเหลืออยู่ข้างล่างขึ้นไม่ไหว (ข้ออ้างของน้องสาวออกจะอวบอ้วนค่ะ) แม่ตี้ สุดยอดเป็นคนโกยหินปูนทรายใส่กระป๋อง ดิฉันยืนดูอยู่ด้านบน โอ้โห..แม่ตี้ ยังกับช่างมืออาชีพ ขนาดแม่ตี้ปวดหลงด้วยน่ะมีผ้าพันหลังมาด้วยสุดยอดค่ะ
DSCF1263_resize.JPG
DSCF1205_resize.JPG
DSCF1207_resize.JPG
DSCF1215_resize.JPG
DSCF1216_resize.JPG
DSCF1219_resize.JPG
DSCF1244_resize.JPG
DSCF1247_resize.JPG
DSCF1254_resize.JPG
DSCF1260_resize.JPG
DSCF1261_resize.JPG
ก่อนกลับ ได้ทำบุญอีกแล้ว ดิฉันไปเดินหาที่ทำบุญชำระหนี้สงฆ์ เพราะทำทุกครั้งที่เข้าวัด ใช้น้ำไฟและกินน้ำของวัด อ.เจน บอกว่า ต้องชำระหนี้สงฆ์จะได้ไม่ติดเวรติดกรรม ก็ตามอาจารย์บอกนั่นแหละปรากฏว่าเดินไปพบศาลาสร้างด้วยไม้สักอย่างดี บรรยากาศออกจะวังเวงอยู่สักหน่อย น้องสาววิ่งออกมาบอกว่า ในนั้นน่ากลัวมากมีพระประธานอยู่ด้วยแต่อย่าเข้าไปเลย ดิฉันเป็นคนแปลก  อยกรู้อยากเห็น พระท่านว่ายังติดสงสัยค่ะ การปฏิบัติจะผ่านยาก จำไว้นะค่ะ น้องสาวก็ตอบกลับมาอีกว่ามีพระพุทธรูปและข้างในมือน่ากลัว ได้ยินแบบนี้ไม่ได้นะจะต้องเข้าไปให้ได้  ก็เลยบอกน้องสาวไปว่า งั้นอยู่ตรงนี้แหละ จะเข้าไปเองก็เดินเข้าไปคนเดียว น้องก็วิ่งไปบอกคนอื่นว่าพี่จี๊ดเข้าไปในนั้น คุณรุ้ง อ.เจน ดร.จิม และคณะคุณปอย และใครๆก็ตามๆกันเข้ามา จากโบสถ์มืดๆ กลับสว่างเพราะพระท่านเห็นว่ามีผู้คนเข้ามาในนี้จำนวนมากท่านจึงเข้ามาเปิดไฟฟ้าให้  พวกเราจึงแจ้งความประสงค์ที่จะขอชำระหนี้สงฆ์กับท่านเพราะเห็นว่าไม่มีตู้ชำระหนี้สงฆ์ท่านบอกว่าถวายกับท่านได้ จริงๆ แล้วจะชำระหนี้สงฆ์เพียง 20 บาทเท่านั้น ปรากฏว่าต่างก็ร่วมชำระหนี้สงฆ์กันรวมๆแล้วได้ตั้งหลายร้อยบาทดีใจจัง
ซื้อหินปูนทราย 1 คันรถถวายวัดด้วยค่ะ  คือ อ.เจน คุณรุ้ง และ ดร.จิม ได้ปรึกษากันว่า กลับไปจะโอนเงินมาให้ทางวัดเป็นค่าหินปูนทราย แต่ยังไมรู้ว่า จะรวมเงินได้กี่คันรถ  จากการหารือกับพระสงฆ์ท่าน ซึ่งท่านบอกกรโอนเงินทางวัดไม่ถนัดในเรื่องนี้ หากประสงค์เมื่อไรก็ได้โยม มีมากน้อยก็ไม่เป็นไร คันรถละประมาณ 7,000 บาท  ซึ่ง ดร.จิม  จึงแจ้งว่า หากใครจะร่วมบุญกับผมมากน้อยไม่เป็นไร จึงหยิบเงินส่งให้กับคุณรุ้ง 7,000 บาท และทุกคนก้ช่วยกันลงเงินมาอีกก็ไม่ทราบจำนวนค่ะไม่ได้นับนำเงินใส่ซองอย่างเดียว
ดิฉันก็ดีใจเป็นอย่างมากเพราะว่า แม่ค้าขายพวงมาลัย ฝากมา 40 บาท แม่ค้าขายปาท่อง ฝากมา 20 บาท พี่คนหนึ่งก็ฝากมา 100 บาท ส่วนเงินของดิฉันมีอยู่ไม่เท่าไหร่ รวมอยู่ในถุงบุญรวมของเพื่อนที่ฝากมาด้วย เทหมดหน้าตักประมาณได้ สามร้อยกว่าบาท
DSCF1354_resize.JPG
DSCF1279_resize.jpg
DSCF1285_resize.JPG
DSCF1287_resize.JPG
DSCF1299_resize.jpg
DSCF1312_resize.JPG
DSCF1325_resize.JPG
DSCF1327_resize.jpg
DSCF1329_resize.JPG
DSCF1332_resize.JPG
DSCF1335_resize.jpg
DSCF1338_resize.jpg
DSCF1339_resize.JPG
DSCF1348_resize.JPG
อ.เจน พูดเสมอว่า การทำบุญอย่าให้ตนเองต้องเดือดร้อน  มีเท่าไหร่ทำเท่านั้นทำด้วยความตั้งใจ เจตนาในบุญ แม้ทำน้อยก็ได้อานิสงส์ของบุญมาก คนมีทรัพย์มากเขาตั้งใจ เขาก็จะได้มากเป็นเท่าทวีคูณ ไม่ต้องอายหากเรามีเงินทำบุญน้อยกว่าคนอื่นค่ะ  มีเท่าไหร่ก็เท่านั้น ทำแล้วสุขใจคุณก็ได้อานิสงส์ของบุญนั้นแล้ว
งานนี้ก็ขออนุโมทนาบุญกับผู้ที่คิดริเริ่มซื้อหินปูนทราย 1 คันรถค่ะ ซึ่งทำให้จี๊ดแม้จะมีทรัพย์น้อยก็ได้ร่วมบุญกับผู้ใจบุญที่ริเริ่มและร่วมกัน ซึ่งก็ได้มีผู้ร่วมบุญทำตามๆกันไปจนสามารถซื้อหินปูนทรายได้ 1 คันรถกว่าๆ ค่ะ สุขใจในบุญที่ทำค่ะ คิดถึงทีไรสุขใจทุกที  ดีใจมากค่ะ เพราะตอนที่ช่วยเขาขนปูนทรายอยู่นั้น ในใจก็คิดไปเรื่อยเปื่อยว่า ถ้าเรามีเงินมาก เราจะซื้อ 1 คันรถ  แต่ด้วยมีทรัพย์น้อยจึงช่วยได้แต่แรงกายค่ะ  มางานนี้ไม่คิดเลยว่าจะได้มีโอกาสร่วมซื้อหินปูนทรายได้ 1 คันรถ
อ.เจน กับ คุณรุ้ง ไม่มีวันพักผ่อนหรอกค่ะ จริงๆ แล้ว อีกสองวันก็ต้องบินไปออสเตเรียอีกครั้งไปซิดนีย์ ไปสอนคนไทยในต่างแดน อ.เจน บอกว่าที่ผ่านมาได้ไปสอนเขาในเรื่องบุญ ปรากฏว่า บางคนสวดมนต์ยังไม่ได้ และไม่รู้ว่าบาปบุญจริงหรือ ที่นั่นมีเสรีในการทำแท้งเขาจึงว่าไม่ผิดกฎหมาย แต่มันผิดกฎแห่งกรรมค่ะ อ.เจน ว่าอย่างนั้น ที่ต่างแดนจะทำบุญสักครั้งเส้นทางไปวัดก็ไม่ง่าย คนที่นั่นทำแต่งาน จึงไม่ได้ศึกษาพุทธศาสนามากสักเท่าไหร่   พอดีวันนี้ว่างก็ต้องการมาเก็บเกี่ยวบุญ และเป็นบุญใหญ่  อ.เจน ขับรถให้คณะเดินทาง ทั้ง 7 คน โดยไม่บ่นสักคำ แม้ว่าในวันรุ่งขึ้นจะต้องตรวจกรรมให้กับผู้ที่นัดไว้ตั้งนานแล้วค่ะ   คงทั้งเหนื่อย เพลีย และเคล็ดขัดยอกกันเป็นแน่  แต่ด้วยบุญที่ตั้งใจทำ อ.เจน ก็ไม่ย่อท้อ ค่ะ อ.เจน บอกว่าไม่มีเวลาแม้แต่จะจัดกระเป๋าเดินทางเลยค่ะ
อย่างไรก็ตามขออนุโทมนาบุญกับ ดร.จิม แม้ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้ทานยังลงแรงจนเสร็จเกือบ 6 โมงเย็น สุดยอดค่ะ
อานิสงส์การสร้างวิหารทาน
---สมเด็จ พระบรมศาสดา พร้อมกับภิกษุสงฆ์เสร็จภัตตากิจแล้ว พระเจ้าพิมพิสาร ทูลถามว่า ภนฺเต  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ สาธุชนทั้งหลาย มีใจศรัทธาปสันนาการ เลื่อมใสมาก่อสร้างกุฎี วิหารถวายเป็นสังฆทานนั้น จะได้ผลานิสงส์เป็นประการใด ขอให้พระองค์ทรงแสดงพระธรรมเทศนา ให้ข้าพุทธเจ้าพร้อมบริษัททั้งหลาย ให้รู้แจ้งเห็นจริงด้วยเถิดพระพุทธเจ้าข้า
องค์สมเด็จพระบรมศาสดา ทรง แสดงพระธรรมเทศนา ว่า "ดูกรมหาบพิตร พระราชสมภาร บุคคลผู้ใดมีจิตศรัทธาเลื่อมใสพระรัตนตรัย แล้วก่อสร้างกุฎี วิหาร ศาลา คูหาน้อยใหญ่ ถวายเป็นทาน จะประกอบด้วยผลอานิสงส์มาก เป็นอเนกประการนับได้ถึง ๔๐ กัลป์"
---การทำบุญ ทำบุญอย่างไรให้ได้บุญมาก ต้องทำบุญถูกที่ ถูกเวลา ตรงกับความต้องการ และสิ่งที่ทำบุญ จะต้องเป็นประโยชน์สำหรับคนส่วนมาก วัดเป็นสถานที่ ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เป็นศูนย์รวมจิตใจ ในการทำความดี การทำบุญเพื่อสร้างวัด จึงได้อานิสงส์เป็นอย่างมาก เพราะเงินที่ทำบุญ มีส่วนให้วัดสำเร็จได้ ถ้าไม่มีเราวัดคงจะสำเร็จไม่ได้ และที่สำคัญเป็นการสืบทอดพุทธศาสนาให้คงอยู่ ไปอีกนานเท่านาน
--และถ้าถวาย สังฆทาน 100 ครั้ง มีผลไม่เท่ากับถวายวิหารทาน 1 ครั้ง คือ สร้างวิหาร มีการก่อสร้าง เช่น สร้างสุขา ศาลาการเปรียญ กุฏิ โบสถ์ วิหาร เป็นต้น"
สภาพของทุกคน มอม แมม เปรอะเปื้อนไปด้วยปูนที่กระเด็ดมาเกาะตามตัวตั้งแต่เส้นผมจนถึงปลายเท้าค่ะ ผมแข็งเป็นตังเมเลยค่ะ บางคนก็โดนปูนกัดด้วย แต่ก็สุขใจกันถ้วนหน้าค่ะ  
อ.เจน คุณรุ้ง คุณแม่ตี้ และคณะ ขอให้ดิฉันนำเรื่องราวมาเล่าให้ท่านฟัง เพื่อจะได้มาอนุโมทนาบุญร่วมกัน แม้ไม่ได้ไปทำด้วยตนเองก็สามารถมาอนุโมทนาบุญด้วยกัน ได้บุญเหมือนกันค่ะ

ท้ายนี้ ดิฉันก็ขอขอบอบคุณ และขออนุโมทนาบุญ กับ อ.เจน คุณรุ้ง แม่ตี้ ที่ชวนดิฉันและน้องสาว ไปร่วมบุญใหญ่ในครัั้งนี้  
และที่จะต้องขอบคุณอีกคน คือ ดร.จิม ที่เป็นกัลยามิตรที่ดีกับคณะฯมาโดยตลอด โดยมอบสิ่งดีๆ คำเตือน และข้อแก้ไขต่างๆ ให้กับดิฉัน ซึ่งก็ขอน้อมรับไว้ค่ะ  

เรื่องที่ดิฉันเล่า อย่าลืมชมภาพที่ทีมงานนำมาลงให้ดิฉันค่ะ เพื่อท่านจะได้เห็นภาพและอนุโมทนาบุญกันค่ะ
[size=5]เรื่องขำๆ ระหว่างทำบุญค่ะ
คุณภุชงค์ ยืนอยู่ด้านล่างก็คอยถ่ายรูปบ้างอะไรบ้าง ที่นี่คนที่ยืนอยู่บนนั่งร้านช่วงสูงขึ้นไปก็มีอีกหลายคน ก็มีคุณรุ้ง ขึ้นไปสูงหน่อย รองลงมา อ.เจน  และดิฉัน ลดหลั่นชั้นกันลงมา ตัวเองก็กลัวความสูงค่ะก็อุตส่าห์ปีนไปกะเขา รับส่งกระป๋องปูนกันได้เกือบชั่วโมงแล้ว อ.เจน ก็เห็นว่า ตอนนี้ทุกคนที่อยู่ด้านบนเริ่มอ่อนแรงลงแล้ว เพราะกระป๋องก็ส่งต่อๆ กันมาไม่ขาดสาย  ก็ร้องเรียกคุณภุชงค์ที่ยืนอยู่ด้านล่าง ว่า คุณภุชงค์ๆ ขึ้นมาๆ เพราะเห็นว่าเป็นชายและอดีตชาติเป็นทหาร..หาร และชาตินี้คุณภุชงค์มักจะชอบสะสมของเก่าของทหารทุกเหล่าทัพ ลืมคิดไปว่า คุณภุชงค์ เขากลัวความสูง   อ.เจน เรียกให้ขึ้นมาบนห้างร้านอยู่หลายครั้ง ด้วยใจนักสู้เลือดทหารเก่าในอดีตชาติ  คุณภุชงค์ปีนขึ้นมาเลยค่ะ ส่วนดิฉันก็ยืนลุ้นตาค้างอยู่อย่างนั้น ในใจก็ว่า โอ้ยไหวมั้ยเนี้ย เพราะตรงที่ดิฉันยืนอยู่เหนือหัวคุณภุชงค์นั้น สังเกตเห็นว่า ขาคุณภุชงค์สั้นผับๆๆ แต่ด้วยใจสู้ หรือแมน อะไรปานนั้น คุณภุชงค์ก็พยายามปีนขึ้นมา

ยังไงรู้มั้ยค่ะ คุณภุชงค์ก้าวขาขึ้นไปยังไม่ถึงชั้นห้างร้านที่ อ.เจน ยืนอยู่หรอกค่ะ ตัวแกสั่นค้างอยู่อย่างนั้น จนดิฉัน ตะโกนบอก อ.เจน ไปว่า อาจารย์สงสารแก ขาสั่นมากเลยสงสารน่าจะไม่รอด บอกให้คุณภุชงค์ให้ลงไปเฮอะ  อ.เจน เมื่อได้เห็นดังนั้นแล้ว  ก็อ้าวไม่รู้จริงๆค่ะว่าจะกลัวขนาดนี้ ขอโทษค่ะ คุณภุชงค์ ลงไปเฮอะกลัวก็ไม่บอก คุณภุชงค์ ตอบแบบซื่อๆ ว่า สรุปให้ผมลงไปได้ชั้ยมั้ยครับ อ.เจน และดิฉัน ก็ขำ แล้วบอกลงไปเฮอะ...ลุง....ฮากัน  ขณะที่คุณภุชงค์ ปีนลง สายตาทุกคู่ลุ้นกัน ช่วยกัน คุณภุชงค์ลงไปได้ยิ้มแป้นเลย....ตอบว่าผมกลัวความสูงครับ


มีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดขาวก็นั่งห้างร้านตรงข้ามกับดิฉัน อ.เจน อยู่ด้านบน บอกว่าดีใจได้เจอ อ.เจน ตัวเป็นๆ ก็ตะโกนขอปากกา คนก็ส่งปากกาจากด้านล่างขึ้นข้างบน ดิฉันก็คิดว่า แล้วกระดาษล่ะ สักพัก แกก็หยิบแบงค์ 100 แบงค์ 20 ให้ดิฉันส่งต่อขึ้นไปให้ อ.เจน เซ็นต์ หลายใบจนทุกคนจำต้องรอ ก็ดีได้พักกินน้ำกินท่ากะเขา ปากแกบอกเกรงใจแต่ส่งให้เซ็นต์ตลอดๆๆ
ผลที่ได้รับจากการทำบุญใหญ่
ดิฉันมิได้สอบถามใครเลยเพราะแค่ช่วงไม่กี่วันเอง หากสอบถามมาแล้วจะเล่าให้ฟังว่าเป็นอย่างไรบ้าง สำหรับตัวดิฉันเอง มันอัศจรรย์ ค่ะ คือว่า เมื่อทำบุญกรวดน้ำที่ศาลาไม้ที่มีพระพุทธรูปศักดิ์นั่นแหละค่ะ ออกมาดิแันมีความปิติ อิ่มใจ สุขใจ และที่แน่ๆ อาการปวดตา เหมือนจะอาเจียร มันหายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่ทราบ

เราไปสร้างโบสถ์กันวันอาทิตย์ และในวันอังคาร คุณรุ้งโทรมาบอกว่า พี่ๆ หนูมีแสงบุญ แสงออร่า ค่ะ ของพี่จี๊ดเป็นอย่างไรบ้าง แหม ดิฉันไม่อยากจะบอก ดิฉันไม่มีญาณนะค่ะคุณรุ้ง ทำยังไงก็ไม่เห็นหรอกค่ะ คุณรุ้งจึงบอกว่า ถ้าอย่างนั้น รอก่อนน่ะถ้ากลับมาจากไปซิดนีย์ครั้งนี้ หนูกับ อ.เจน จะช่วยดูให้ ดิฉันบอกว่า ถ้าถึงวันนั้นแสงออร่าจะหายไปแล้วกระมัง อ.เจน กับคุณรุ้งไปตั้ง 1 อาทิตย์ คุณรุ้ง บอกว่าถ้ามีแสงบุญแล้วไม่หมดหรอกค่ะ...อ้อ...
ผมก็ขออนุโมทนาบุญด้วยครับด้วยอานิสงส์บุญนี้ก็ขอให้อ.เจนและทุกท่านที่ไปทำการใหญ่สิ่งใดก็อย่าได้มีอุปสรรคนะครับ ผมนึกว่าอ.เจนจะจัดเป็นทัวร์พาคนไปเสียอีก ผมตั้งใจอยากไปร่วมบุญด้วยครับ
การสะสมบุญ จะนำสุขมาให้
อ.เจน ก็ตั้งใจทำบุญขนทรายเข้าวัดค่ะ แต่ติดที่มีพายุตลอดเดือนก็เลยรอดูก่อนค่ะ
ตอบกลับ 11# jeedjard
ครับผมคุณจี๊ด ผมอนุโมทนาบุญกับคุณจี๊ดจ๊าดด้วยครับ ให้อานิสงส์แห่งบุญใหญ่นี้ให้คุณจี๊ดจ๊าด ให้อาการเจ็บตาจงมลายหายสิ้นไปและให้มีดวงตาเห็นธรรมนะครับ
ขออนุโมทนาบุญกับคณะอาจาีย์เจนทุกท่านนะคะ
ตอบกลับ 1# jeedjard


อนุโมทนาค่ะ เป็นบุญใหญ่ที่หาทำได้ยากจริงๆค่ะ

อยากทำบ้างค่ะ
ขออนุโมทนาบุญค่ะ
อานิสงส์การสร้างวิหารทาน
---สมเด็จ พระบรมศาสดา พ ...
jeedjard โพสต์เมื่อ 21-8-2012 21:30



    บุญใหญ่มากๆค่ะพี่จี๊ด...ได้อ่านที่พี่จี๊ดเขียนแล้วเห็นภาพก็ปลื้มใจไปด้วย...

ขวัญขออนุโมธนากับพี่จี๊ด อาจารย์เจน พี่รุ้ง

และทีมผู้ร่วมบุญกุศลใหญ่ในครั้งนี้ทุกๆท่านนะคะ่


.....สาธุ  สาธุ  สาธุ  อนุโมธนามิ ......
อนุโมทนาสาธุทุกประการ กับอาจารย์เจน และผู้ร่วมบุญใหญ่ในครั้งนี้ด้วยค่ะ ขอให้ทุกท่านเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมนะคะ
อนุโมทนาในมหาบุญของอ.เจน คุณรุ้ง แม่ตี้ คุณจี๊ดและคณะผู้ร่วมบุญทุกท่านเลยค่ะ เป็นบุญใหญ่ที่หาทำได้ยากจริงค่ะ
ขอบคุณคุณจี๊ดที่นำมาเล่าซะเห็นภาพเลยค่ะ
ขอร่วมอนุโมทนาบุญกับอ.เจนและคณะในการร่วมสร้างวิหารทานด้วยทุกประการครับ สาธุ สาธุ สาธุ
บุญนำพา...วาสนานำส่ง
ฟังแล้วปลื้มใจ ขอโมทนาบุญเต็มกำลังด้วยนะคะ สาธุๆๆ
โมทนาบุญด้วยคะ
อนุโมทนาบุญ กับอ.เจน และคณะในการร่วมสร้างวิหารทานด้วยนะคะ
สาธุ สาธุ สาธุ
อนุโมทนาบุญกับอ.เจน และคณะในการร่วมสร้างวิหารทานด้วยค่ะ
อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ สาธุ
ขอร่วมอนุโมธนาบุญด้วยค่ะ
กลับไปยังรายบอร์ด